Een jonge vliegeraar kijkt geconcentreerd omhoog
© Omroep ZVLMet de voeten in het zand en de blik omhoog: dat is hoe de meeste bezoekers er bij staan op het Vliegerfeest Cadzand. Het is de 40e editie en ook meteen de laatste: “Na veertig jaar stopt de vereniging te bestaan; het is mooi geweest”, aldus Ingrid van Liere die samen met haar vader Herman al jaren in de organisatie zit. “Heel erg jammer”, aldus de vliegerfanaten op het strand, “maar we begrijpen het wel.”
Knipvlieger
Één van die vliegeraars is Jan Bakx. Hij komt met zijn omgebouwde vouwwagen vol met vliegers uit Geldrop (Brabant) gereden om mensen te laten zien hoe mooi die kunnen zijn: “Ik stond hier al als ventje van een jaar of zeven. Toen maakten we de vliegers nog van krantenpapier.” Bakx springt op, stiefelt vlug naar zijn wagen en haalt een grote zak met papieren vliegers tevoorschijn. “Kijk zo deden we dat vroeger. Sommige van deze vliegers zijn al tientallen jaren oud”, vertelt hij als hij ze één voor één uit de zak haalt. “Ik vertel de mensen hier graag over, vooral kinderen”, zegt hij met glimmende ogen. “Maar mijn vriendin is ziek, dus ik kan niet meer zo ver weg.”
"Dat je dan heel goed tot tien kan tellen"
Bakx reisde de laatste jaren naar tientallen vliegerfeesten door heel Europa. “Als je met een vlieger op stap gaat en op het strand of in een weiland staat...de rust die er dan vanaf komt...dat je dan heel goed tot tien kan tellen en er geen stress is...”, dat is volgens Bakx het allermooiste aan vliegeren en ook wat mensen in drukke tijden hard nodig hebben.
Wind
Toch is het op zaterdag allesbehalve rustig voor de vliegeraars: de wind is niet constant en dus stort er regelmatig een vlieger naar beneden. “Normaal kan ik er wel veertig of vijftig tegelijk oplaten, maar nu is het echt één voor één en heb je alle handjes nodig”, aldus één van de vaste deelnemers. Een ander meldt zich bij de verslaggever: “Hoe lang ben je hier nog? Want we hebben een hele grote octopus die met zijn tentakels over het strand sliert, hartstikke leuk! Maar nu is de wind niet goed, dus hij kan nog niet de lucht in.”
Langzaam wakkert de wind wat aan en gaan er steeds meer vliegers omhoog, ook de grote. “Wij maken ze allemaal met de hand hoor!” vertelt Christian van Oosterhoudt uit Voorburg. “Dat is toch het echte werk.” Ook hij draait al wat langer mee in het vliegercircuit. “In Nederland heb je helaas nog maar een handjevol vliegerfeesten, maar internationaal is er genoeg. Bij het vliegerfeest in Berck sur Mer (FR) kun je niet eens op het strand zitten. Dat is gewoon kilometers lang alleen maar vliegers.”
Toekomst?
En dus is het hopen dat iemand de organisatie overneemt. “De uitbaters van strandpaviljoen Brut Sur Mer willen het wel faciliteren”, vertelt Ingrid. “Maar ze willen het niet organiseren, dus als iemand daar zin in heeft, dan kunnen ze zich daar melden... Ik hoop dat er iemand opstaat”, zo besluit ze met een beetje weemoed.
