21 kuub zand op de markt, ruim twintig vrijwilligers, één jury en meer dan honderd trekpaarden uit België en Nederland. Dat is in het kort de trekpaardenkeuring in IJzendijke die dit jaar voor de twaalfde keer plaatsvond. Voor de paardenliefhebbers was het een prachtig spektakel, maar de jury had er een behoorlijk pittige opdracht aan. Dat beoordelen mag namelijk vooral niet politiek zijn: “Je keurt het paard en niet de persoon die erachter zit”, legt juryvoorzitter Alex de Dobbelaere uit. En dus heeft een IJzendijkse paardenhouder evenveel kans als een Antwerpse.
Voorbereiding
Met zoveel paarden in de wedstrijd, is ook de voorbereiding een flinke klus. “We zijn eigenlijk vier jaar bezig met de voorbereiding”, vertelt organisator en dierenarts Mark van de Vijver. “Dus toen de vorige keuring klaar was, in 2022, gingen we evalueren en langzamerhand gaan we dan voorbereiden voor deze keuring. Je moet eigenlijk alles regelen: vrijwilligers, we moeten de markt in orde hebben, we moeten zorgen dat de spullen er zijn, het zand er is, we moeten iedereen uitnodigen, we moeten de jury op orde hebben, de paardenhalers, we moeten de floormanager op tijd vragen of hij ook de mestbollen van de markt wil afhalen, al dat.”
Traditie
De trekpaardenkeuring in IJzendijke heeft nu voor de twaalfde keer plaatsgevonden. In 1973 was de eerste editie, maar de traditie van de paardenmarkt gaat veel langer terug. De eerste markt vond plaats in 1299 in Axel en trekpaarden zijn onlosmakelijk verbonden met de regio: “Dat is eigenlijk de rode draad in mijn leven”, vertelt Eva Roth, gekleed in Schouwen-Duivelandse klederdracht. “Mijn bedovergrootvader kocht zijn trekpaarden in Zeeuws-Vlaanderen.” En dus komt ze nog altijd graag naar de trekpaardenkeuring, al woont ze niet in de streek.
