Vol enthousiasme staat Yente van Cuijck voor de groep jongeren die zich in een wetsuit wurmt. Blote voeten in het zand, het geruis van de golven op de achtergrond. Het lijkt alsof ze zich opmaken voor een normale surfles. Maar de jongeren leren hier niet alleen surfen, ze werken ook aan hun mentale gezondheid.
Voordat de surfplanken erbij worden gepakt, zitten de jongeren aan een picknicktafel achter het paviljoen op het strand van Retranchement. Ze nemen de afgelopen week door. Het is de laatste bijeenkomst van een reeks van zes. Yente merkt al duidelijk verschil: "Ze staan rechterop, met de schouders naar achteren en ze hebben een glimlach op hun gezicht."
Sterker in hun schoenen
Yente geeft surftherapie. De combinatie praten en surfen helpt jongeren die bijvoorbeeld worden gepest of worstelen met hun zelfbeeld. Zo zorgt surfen voor kleine geluksmomentjes. "Dat ze even op de plank staan, een golf meepakken. Het is op die manier zo eenvoudig om de jongeren een succeservaring te bieden. Dat doet zoveel voor je zelfbeeld."
Die ervaring kunnen Caat (13) uit Terneuzen en Jasmijn (14) uit Cadzand-Dorp goed gebruiken. Op school gaat het niet altijd even lekker. "Ik werd vroeger gepest, dus dit helpt heel erg", zegt Caat. "Ik kan zo lekker mijn ding doen en heb geleerd om meteen weer op te staan als ik val."
Ook Jasmijn leert om zich beter te weren tegenover anderen. "Om iets sterker in mijn schoenen te staan in het dagelijks leven, omdat ik soms een beetje onzeker kan zijn door andere kinderen op school."
Yente herkent zich in de jongeren. Toen ze jong was, had ze ook te maken met pesterijen. De zee was haar veilige haven. "Het water maakt geen onderscheid in wie je bent. Als je even niet oplet, spoelen de golven zo over je heen, wie je ook bent. Je moet zo in het moment zijn, dat helpt om je hoofd leeg te maken."
Confronterend
Na haar studie zocht ze familie op in Nieuw-Zeeland. Daar leerde ze de fijne kneepjes van surftherapie. Die ervaringen heeft ze meegenomen naar Retranchement. De plek waar ze het vroeger best pittig heeft gehad. "Dat is soms ook wel confronterend. Ik herken mij regelmatig in de jongeren die ik help. Zo'n verhaal van iemand die wordt gepest, gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar het geeft ook zoveel voldoening om ze te helpen."
Toch ziet Yente haar surftherapie niet als een vervanging van de traditionele ggz-hulp: "Meer een aanvulling en een overbrugging voor jongeren die lang op een wachtlijst staan." Ze heeft een stichting opgericht en krijgt donaties, van bijvoorbeeld organisaties en bedrijven, waardoor jongeren slechts een symbolische financiële bijdrage van een tientje hoeven te betalen. Subsidie krijgt ze niet.
Trots
Na afloop van de laatste les krijgen de jongeren een diploma en een armbandje als herinnering. Jasmijn heeft veel geleerd de afgelopen weken: "Mijn mening doet ertoe en ik mag trots zijn op mezelf!" De volgende groep staat alweer klaar. De komende weken gaat Yente met een groep Oekraïense jongeren aan de slag.
Dit is een artikel in samenwerking met Omroep Zeeland.
