De laatste wedstrijden zijn gereden en de randactiviteiten zijn afgerond. Het wedstrijdterrein is leeg en ook de drukte in Hulst neemt langzaam af. De drie dagen topsport op de vesting van Hulst zitten erop en daarmee is het WK Veldrijden aan zijn einde gekomen. Hieronder lees je het laatste verslag van deze derde en laatste dag, waar 'we' maar liefst met drie gouden medailles naar huis gingen...
Om 09.00 uur ’s ochtends was het nog erg stil in Hulst. Onderweg naar het terrein kwam verslaggever Leen Oele toch twee fans tegen met ‘een wonderlijk kastje’. “Dat zijn twee stoeltjes”, aldus de heren uit Sint Job in ’t Goor, “wij gaan naar zo’n 15 crossen op een jaar en dan zijn ze erg handig.”
Na een kort gesprekje blijkt één van de mannen nog getraind te hebben met Adri van der Poel, de vader van Mathieu: “Ja, die was toen drie maanden geschorst vanwege doping. Mijn vader was bestuurslid van de club waar hij toen reed en die moest een rit gaan verkennen. Hij [Van der Poel] moest toch trainen en zo is die met ons meegegaan. Maar hij moest wel veel wachten op mij…”
De familie Hemelaar komt gewoon uit Hulst maar begint de dag buiten de deur met gezellig samen ontbijten en gaan later kijken bij de koers:
Peter Tanghe is er vooral voor het randgebeuren: “Dan zie je soms veel leukere dingen, leukere mensen…op het parcours ook wel natuurlijk, maar ik loop vooral rondom het terrein en dan hoor je verhalen... Ik heb zelf ook gefietst, op de mountainbike, en ik vind het prachtig. Hier gaan we het nog jaren over hebben.”
Peter Tanghe vanaf zijn illegale kijkplek
Aan de ingang is er een speciale DJ die zorgt voor de atmosfeer. “We hebben hier een soort mini-wielermuseum gecreërd om mensen helemaal in de stemming te brengen”, aldus DJ Mangeas. “Mijn naam is ook afgeleid van de beroemde commentator van de Tour de France Daniel Mangeas.”
Tegen 14.00 uur liep het terrein echt vol want iedereen kwam natuurlijk om één man te zien winnen…Mathieu van der Poel. Vanaf de molen was mooi te zien hoeveel publiek er langs het parcours stond.
Uiteraard was de wedstrijd niet mogelijk zonder de enorme aantallen vrijwilligers. Verkeersregelaar Luciën had het enorm naar zijn zin: “Er zijn net wel vijf bussen te voet voorbij gekomen”, roept hij enthousiast. “En kijk, nu brengen ze mij koffie, dat is wel leuk.” Verkeersregelaars Tiroscka en Kim zorgen ervoor dat de anderen goed verzorgd worden. “Ze staan hier de hele dag in de regen en de kou en de wind. Het zal spectaculair zijn op de wallen, maar helaas kunnen we er zelf niet naartoe. Ik kijk het vanavond wel terug.”
Tussen de wedstrijden door was er ook nog genoeg te beleven, zoals bij de flyboard shows:
En voor wie het toch iets te winderig en te koud was, kon de koers uiteraard ook gewoon thuis op tv gevolgd worden.
Inmiddels zijn veel bezoekers weer onderweg naar huis, al zal er in de plaatselijke cafés ook nog wel even flink feest gevierd worden.
