Het WK veldrijden in Hulst (30 januari-1 februari) wordt het grootste sportevenement dat ooit plaatsvond in Zeeland. Met honderden wereldtoppers en tienduizenden supporters van over de hele wereld. Maar hoe kreeg Hulst het toernooi? Omroep Zeeland neemt je mee langs 10 stappen die gaan van een wild idee naar het 'beste WK ooit'.
1. Wild idee wordt concreet plan
Tijdens een feestje bij het bedrijf van Kurt Vernimmen, begin 2016, wordt het idee geopperd om ook eens in Nederland een internationale veldrit te houden. De Belgische ondernemer weet als organisator van diverse wedstrijden in België wel hoe hij dat voor elkaar moet krijgen. Jean Paul Hageman, wethouder in Hulst en ook aanwezig, is meteen enthousiast. Hij schakelt snel: hij zorgt dat heel het gemeentebestuur erachter gaat staan en zoekt meteen een locatie voor het evenement. Eerst is de Liniedijk ten oosten van de stad in beeld, maar op voorspraak van Vernimmen wordt er een parcours uitgetekend op en rond de vestingwallen. De Vestingcross is geboren.
2. Klik tussen Van der Poel en Vestingcross
Van 2017 tot en met 2019 maakt de Vestingcross deel uit van het circuit van Brico Crossen. Met 'C2' heeft de Vestingcross de laagste internationale status, maar waarnemers van de UCI geven de wedstrijd elk jaar een goed rapport. Mathieu van der Poel is meteen gek op de Vestingcross en wint deze eerste drie edities. Na afloop van de race van 2018 slaat de vonk over naar zijn vriendin Roxanne Bertels, die is komen kijken in Hulst. Sindsdien heeft hij een speciale band met de stad.
3. Stormachtige Ethias Cross
Bijna gaat er een streep door de vierde Vestingcross, die eenmalig een Ethias Cross is. De storm Dennis raast over Nederland. Het is windkracht 6 met uitschieters naar boven. Vlak voor de vrouwenwedstrijd valt er net naast het parcours een boom om. De race wordt een kwartier uitgesteld. Na afloop geeft Shirin van Anrooij, de nummer zes in de wedstrijd, aan dat het eigenlijk onverantwoord was om te rijden. Als de mannen aan hun wedstrijd beginnen, is de wind al wat meer gaan liggen.
4. Wereldbeker in Perkpolder
In 2021 krijgt Hulst de kans om voor het eerst een wereldbekerwedstrijd te organiseren. Omdat het coronavirus de wereld in z'n greep houdt, moet er geïmproviseerd worden. Van een afgelasting wil het gemeentebestuur niets weten en dus wordt er uitgeweken naar Perkpolder, waar men er zeker van is dat het publiek op afstand gehouden kan worden. Bij NOC*NSF wordt deze plek aangemeld als topsportlocatie en dus kan er op 3 januari gewoon gereden worden.
Het parcours aan de boorden van de Westerschelde valt zeer in de smaak bij de veldrijders. Mathieu van der Poel en Denise Betsema winnen, maar moeten het doen zonder applaus van het publiek.
5. UCI-congres in Namen
Tijdens het WK wielrennen in Leuven, dat in september 2021 is, wordt het WK veldrijden aan Hulst toegewezen. Bij het UCI-congres in de Belgische stad is er één concurrent voor Hulst: Rome. De internationale wielerfederatie kiest voor Hulst, dat zich in tegenstelling tot de Italiaanse hoofdstad al bewezen heeft. Wethouder Jean-Paul Hageman is tot tranen geroerd op het podium in Leuven. "Dit wordt een once in a lifetime-evenement voor de gemeente Hulst", zegt hij.
Hulst krijgt bij de hele opzet veel ondersteuning van de provincie Zeeland. Gedeputeerde Jo-Annes de Bat is er nauw bij betrokken. Eerder al is Zeeland vol gaan inzetten op drie kernsporten: watersporten, beachsporten én wielrennen.
6. Doorstart in Hulst
Begin 2022 keert de Vestingcross terug in Hulst, maar nog wel in coronatijd. De organisatie plaatst allemaal hekken met zwarte doeken rondom het parcours, waardoor het voor publiek onmogelijk is om een glimp van de races op te vangen. De Brit Tom Pidcock, net in de zomer ervoor olympisch kampioen mountainbiken geworden, en Lucinda Brand winnen in een desolate omgeving.
7. WK is niet in Perkpolder, maar in Hulst zelf
Toen het WK in 2021 aan de gemeente Hulst toegewezen was, was het idee dat het evenement in Perkpolder gehouden zou worden. Want die locatie was goed bevallen in de coronatijd én daar kon men veel publiek kwijt. Maar een half jaar later is al duidelijk dat de stad Hulst de 'voorkeurslocatie' is. Al begin 2022 beginnen ze met het maken van een plan. De grootste vraag is: hoe krijgen we het parcours wat meer uitgestrekt, zodat er op de slotdag 50.000 mensen kunnen komen kijken?
8. Bierincident Van der Poel
Bij de zeer drukbezochte Vestingcross van eind 2023 gaat het niet over de overwinning van Mathieu van der Poel, maar over het 'spuugincident'. De Nederlandse koploper wordt tijdens de race belaagd door een groepje toeschouwers. Die joelen naar hem en gooien met bekers bier naar hem. Dat is de wereldkampioen uiteindelijk zo zat, dat hij in de slotronde naar hen spuugt. Het levert hem een boete van de UCI op: 250 Zwitserse frank, omgerekend zo'n 270 euro.
Bij deze wedstrijd wordt duidelijk dat het Vestingcrossterrein eigenlijk te klein is voor grote supportersaantallen. Het is bij deze editie met 22.000 toeschouwers wel heel druk.
9. Parcourspresentatie
Na lang wachten houdt de WK-organisatie in februari 2025 de officiële WK-presentatie. Dan wordt ook duidelijk waarom de organisatie er zo van overtuigd is dat Hulst 'het beste en mooiste WK ooit' krijgt. Het al zo fraaie parcours van de Vestingcross krijgt een enorme upgrade met pontons over de veste en een extra lus aan de westkant van het stadshart. Ook vernieuwend is dat er grote tribunes langs het parcours worden geplaatst. Er komt zelfs een tribune met alleen maar Oranje-fans tegenover een tribune met Vlamingen te staan.
10. Hulst wordt in twaalf maanden klaargestoomd
Omdat de organisatie wil dat de hele regio enthousiast wordt, worden er veel side events georganiseerden in de twaalf maanden voor het WK. Het zogenaamde Maatschappelijke Activatie Programma is zeer omvangrijk. Tijdens een mis worden wielrenners ingezegend, op scholen worden tientallen fietsclinics gegeven, in het museum van Hulst is er een tijdelijke expositie en er zijn informatieavonden over de maatregelen die worden genomen op en rond het WK-parcours.
Coverfoto: ©WK Veldrijden
Dit is een artikel in samenwerking met Omroep Zeeland.
