Hoewel de grote show nog moet beginnen is een deel van Terneuzen al warmgedraaid voor The Passion van aanstaande donderdag. Dinsdagavond werd namelijk al volop gerepeteerd door de kruisdragers die tijdens de processie het kruis naar het hoofdpodium op het Stadhuisplein brengen. De meer dan 40 enthousiastelingen verzamelden zich bij het kruis en kregen uitleg over de wandeltocht. Met daarna het daadwerkelijk lopen van de route met het kruis op de schouders.
Op het eerste gezicht is het een komisch plaatje. Alle dragers worden namelijk op volgorde van schouderhoogte gezet om zo te bepalen wie waar gaat staan. Als iedereen weet waar hij of zij moet gaan staan en zijn of haar plekje aan het 6 meter lange en 4 meter brede kruis heeft gevonden, is het tijd voor de laatste instructies. Onderaan het kruis zitten kussentjes, zodat je schouder niet teveel pijn gaat doen van de ongeveer 250 kilo die erop rust. Uiteraard is dat gewicht wel verdeeld onder alle dragers.
Het is tijd om te beginnen aan de wandeling. Stap voor stap wordt het kruis verplaatst door Terneuzen. Af en toe stoppen ze om te wisselen. Op die manier krijgt iedereen ook voldoende rust. Langs de route staan al veel mensen die geïnteresseerd kijken naar de repetitie.
"Hij was groot fan van The Passion en hij zou zeker weten voor de buis gekluisterd zitten." - Mira van der Molen
Brok in mijn keel
Een van de dragers is Mira van der Molen (53). Niet eens omdat ze het zelf heel graag wilde, maar voor de overleden zoon van haar beste vriend. "Ik heb hem met me mee", zegt Mira terwijl ze het kokertje om haar nek erbij pakt. "Hierin zit zijn as. Hij was groot fan van The Passion en hij zou zeker weten voor de buis gekluisterd zitten." Het worden emotionele dagen voor de Terneuzense, want de route gaat ook nog eens langs het huis van de overleden jongen. "Ik krijg al een brok in mijn keel als ik het er nu over heb."
Toch heeft Mira heel veel zin in het dragen van het kruis. "Ik sta te stuiteren van de zenuwen. Ik vind het vooral spannend of ik mijn emoties een beetje onder controle kan houden, maar ook hoe donderdag gaat zijn. Het lijkt me gewoon geweldig."
Iemand anders die aan het kruis staat is de 61-jarige Peter Spelier. Hij kijkt al jaren naar The Passion. Hij komt zelf uit Sluis, maar toen hij de kans zag om het kruis te dragen, greep hij deze met beide handen aan. "Het is een spraakmakend onderdeel van de hele processie, dus dat leek mij erg leuk", zegt een vrolijk gestemde Peter. "Het is erg bijzonder, maar ook wel een beetje spannend." Peter is een van de langere dragers en staat dus achteraan het kruis. En of dat zwaar is? "Nee hoor. We wisselen goed af, dus ik denk dat het helemaal goed gaat komen. Het gaat vooral indrukwekkend worden."
Als de avond valt zie je Terneuzen op een manier die je niet vaak zal zien. Op afstand zie je de schijnwerpers op het Stadhuisplein al de lucht in schijnen en een grote bak met licht beweegt zich langzaam voort door de starten. Het maakt bij veel mensen indruk, want de oefenprocessie verloopt bijna in stilte. Eenmaal aangekomen bij het hoofdpodium wordt er nog een laatste keer gewisseld. Dit team mag donderdag het kruis naast het podium zetten. De andere dragers lopen vervolgens achteraan en samen zullen ze de tocht daar afsluiten.
Na afloop kijkt Peter tevreden terug. "Het viel me mee. Het kruis zwaar, maar het ging goed." Hij mag straks samen met een paar anderen het kruis naast het podium zetten. "Het is een hele mooie ervaring en heb heel veel zin in donderdag." Droog hielden ze het overigens niet helemaal, maar ook dat kon het humeur van Peter niet minderen. "Het was maar één buitje, dus als dat het is."
Foto's: Eugène Kruijsse & Rens Schuit
