Benen als beton

Iedere ochtend vertelt François Kint in de live-uitzending FF wat Anders van Franklin Fremouw (Omroep ZVL radio tussen 9 en 10 uur) hoe het de twee wielrenners vergaat. Die verhalen maken duidelijk dat de tocht allesbehalve een ontspannen fietsvakantie is. Wat begon als een sportieve uitdaging is inmiddels uitgegroeid tot een behoorlijke uitputtingsslag. 

De eerste dag verliep nog relatief voorspoedig. Vanuit Terneuzen reden de mannen zo'n 120 kilometer België in. De benen waren fris, het enthousiasme groot en de reis was echt begonnen.

Dat veranderde een dag later. De route voerde door steeds heuvelachtiger terrein en de temperatuur liep flink op. Lange beklimmingen zorgden ervoor dat de snelheid soms terugviel tot slechts drie kilometer per uur. Op enkele stukken zat er niets anders op dan afstappen en de fiets omhoog duwen. Daartegenover stonden razendsnelle afdalingen waarbij snelheden van zestig kilometer per uur werden gehaald.

vertelde François lachend in de uitzending van maandag. "We kwamen onderweg een ponyclub tegen en zeiden tegen elkaar: zullen we maar overstappen?"

Na opnieuw 117 zware kilometers bereikten ze uiteindelijk hun bed & breakfast. Het thuisfront had de overnachting geregeld, maar daarvoor moesten ze eerst nog eens 25 kilometer omrijden en twee extra bergen over. "Als je dan eindelijk aankomt, voelt dat als een enorme beloning."

Afzien met een doel
Hoe zwaar de tocht ook is, de reden waarom François en Antoine onderweg zijn, geeft telkens weer nieuwe motivatie.

"Wij zien af, maar de mensen die afhankelijk zijn van de Voedselbank hebben het iedere dag zwaar," vertelde François.

Met de actie hopen de twee zoveel mogelijk geld op te halen voor de Voedselbank Zeeuws-Vlaanderen. Iedere week worden ongeveer 750 voedselpakketten verstrekt aan zo'n 1.200 mensen in de regio. Dat is ongeveer één procent van de bevolking van Zeeuws-Vlaanderen. Om al die gezinnen te kunnen blijven helpen is financiële steun hard nodig.

Door de Ardennen richting Luxemburg
Op maandagochtend stonden François en Antoine in de Belgische Ardennen. De dag begon regenachtig, maar al snel wachtten opnieuw de nodige hoogtemeters. Het doel was om na ongeveer 130 kilometer Schengen in Luxemburg te bereiken.

Gelukkig houdt de techniek zich goed. François was blij dat hij vlak voor vertrek nog nieuwe remblokken had laten monteren. "Binnen een kwartier zaten we alweer in een lange afdaling. Dan ben je toch blij dat alles goed werkt."

Benen van beton
Na aankomst in Schengen, Duitsland net over de grens met Luxemburg wacht dinsdagochtend opnieuw een pittige etappe. Vanuit de omgeving van Schengen rijden de mannen Duitsland in, met als doel de richting van Basel op te zoeken en uiteindelijk Frankrijk te bereiken.

vertelde François tijdens zijn dagelijkse telefoongesprek met Franklin Fremouw. De hitte van de afgelopen dagen had er flink ingehakt en ook een korte nacht hielp niet mee.

Een rustdag lijkt er voorlopig niet te komen. "Uit ervaring weten we dat het beter werkt om een kortere etappe te rijden dan een hele dag stil te zitten."