Er is in Zeeland geen tekort aan opvangplaatsen voor vrouwen die slachtoffer zijn geweest van huiselijk geweld. Dat antwoordt wethouder Albert Vader op vragen van PSR. Landelijk is er wel een groot tekort. De uitstroom uit de opvang is soms een probleem, door de krappe woningmarkt en wachttijden bij de vervolgbehandeling.
In een artikel in Binnenlands Bestuur werd onlangs gemeld dat er een landelijk tekort van zo’n 1800 opvangplaatsen is voor slachtoffers van huiselijk geweld. Volgens het Verdrag van Istanbul zou er minimaal één veilige opvangplek per 10.000 inwoners beschikbaar moeten zijn. Daarop vroeg raadslid Wilma van Dongen van Partij Souburg Ritthem (PSR) onlangs aan het college hoe het in Vlissingen is gesteld.
Vrouwelijke slachtoffers van huiselijk geweld én eventuele kinderen uit Zeeland worden zo veel mogelijk opgevangen in een van de twee locaties van de Veilige Opvang van Emergis, antwoordt de wethouder.
Landelijk netwerk
Door deze twee locaties is er bijna altijd genoeg plaats in Zeeland. Indien nodig kan worden uitgeweken naar andere vrouwenopvangorganisaties elders in het land. De Zeeuwse vrouwenopvang is onderdeel van het landelijke netwerk. Omgekeerd worden in Zeeland dus ook slachtoffers uit andere regio’s opgevangen.
De Veilige Opvang in Zeeland beschikt over in totaal 32 opvangplaatsen, wat neerkomt op één plaats per 11.897 inwoners. Hiermee benadert Zeeland de norm uit het Verdrag van Istanbul, laat Vader weten.
Geen wachtlijsten
In Zeeland zijn er dan ook geen wachtlijsten. Slechts in uitzonderlijke gevallen is de opvang volledig bezet. Dan wordt in overleg met de gemeente van herkomst of met andere vrouwenopvangorganisaties een passende oplossing gezocht. Hoewel er landelijk sprake is van een tekort aan opvangplaatsen, is dit in Zeeland over het algemeen niet het geval.
In 2022 verbleven in de Veilige Opvang van Emergis 105 volwassenen en 97 kinderen van onder de 18 jaar. In 2023 waren dat 98 volwassenen en 117 kinderen. De cijfers over 2024 zijn nog niet bekend.
Wel is de uitstroom een probleem, door het tekort aan passende woningen. Bovendien zijn er wachttijden voor de vervolgbehandeling.
