Sneller dan gevreesd zit Stichting Het Steunpunt straks zonder onderdak. Waar in Terneuzen kankerpatiënten of mensen met een andere chronische ziekte bijeenkomen, is nu de vraag.
Ingrid Wojtal is de drijvende kracht achter het steunpunt. Een oplossing heeft ze niet. Het Rivierenhuis, het wijkgebouw dat ook door vissportvereniging ONI wordt gebruikt gaat nog dit jaar tegen de vlakte. Dat Rivierenhuis de beste tijd erop heeft zitten wist ze wel. Maar dat de gemeente Terneuzen per 1 september de huur al opzegt, komt haar koud op het dak vallen. En daarna? Vooralsnog niets. De plannen om voor ONI en de Scouting een nieuw pand te zetten gaan niet door. Hokken met de hengelaars in een toekomstig onderkomen is vooralsnog geen optie. ONI zit met een zelfde probleem en klein is de vereniging met ruim 1300 leden bepaald niet.
Tegenvaller
Een grote tegenvaller voor Wojtal die in 2007 de stichting op poten zette. "Het is bedoeld als een plek waar je contact hebt met lotgenoten; mensen die ook kanker hebben of hadden. Ook voor mensen die al genezen zijn. Je blijft toch zitten met een angst dat het weer terugkomt. In die zin is het een chronische ziekte net als bijvoorbeeld Parkinson. We bieden activiteiten voor zeven groep. Denk aan schilderen, tekenen, sjoelen of quilten. Soms willen mensen alleen praten met lotgenoten en een andere keer willen ze iets doen om de zinnen te verzetten. Het ging altijd prima met ONI samen. ONI gebruikt het gebouw in het weekend en wij door de week."
Wojtal schat dat er gemiddeld zo'n twaalf mensen op enig moment tegelijkertijd aanwezig zijn. "Wat heel fijn was dat we bij het Rivierenhuis alle activiteiten ondergebracht hadden. Het zou heel jammer zijn als het versnipperd raakte."
